Stigstuv

28/07/2006

Stigstuv er ei herleg turisthytte midt på den flate delen av Hardangervidda, 1238 meter over havet. For meg som er vant med å gå i Ryfylkeheiane, er dette eit veldig annleis og spesielt terreng. Hardangervidda er det største høgfjellsplatået i Nord-Europa og her er det ein utruleg open og vid utsikt.

Hytta er ei privat turisthytte som blir drive i samarbeid med DNT. Vertskapet Ingebjørg og Fritjof skapar god stemning og lagar god mat. Fridtjof er faktisk tredje generasjon i familien som held turisthytta open. Inger traff dei to på sykkelturen i fjor, dei overnatta på same staden på Sommarøy i Troms, og det gjorde det ekstra kjekt å treffa dei igjen nå.

Eg var på Stigstuv saman med familien for 11 år sidan. Den gongen
overnatta me der på ei vekes rundtur frå hytte til hytte. Denne gongen
hadde me ikkje tid og høve til ein lang tur, så me tok kortaste vegen
inn frå parkeringsplassen ved Tinnhølen. Det var bare ca 1,5 times tur på lett sti. Dermed har eg funne ut kor lett tilgjengeleg denne naturperla er!

Eg har i alle høve bestemt meg
for at det ikkje skal gå 11 år til eg kjem tilbake.

Advertisements

Hardangerferie

28/07/2006

Den andre ferieveka har Inger og eg vore i Hardanger. Me har besøkt syster mi, Rigmor, og hennar mann Johan på hans heimstad i Solesnes. Her har me fått oppleva mykje av Hardangers natur og kultur, og det i eit strålande sommarver. Lange måltid ute, bading i fjorden, turar til avsidesliggjande stadar, kjøp av morellar i vegkanten. Og sist, men ikkje minst: fjelltur saman med vertskapet til Stigstuv på Hardangervidda. Dette var verkeleg gode og innhaldsrike feriedagar!


Tre fjellturar og eitt bryllup

28/07/2006

Kart
I den første ferieveka fekk eg faktisk med meg tre korte fjellturar. Herleg!

Tur I gjekk frå søndag til måndag til Sandvatn, saman med Inger. Sandvatn er ei turisthytte eg trivst svært godt på, og eg prøver å få meg minst ein tur dit kvart år. I 2005 blei det av ein eller annan grunn ingen Sandvatntur, og eg måtte nå sørga for å bryta den negative trenden. Det var ein glimrande start på ferien! På veg ned gjekk me innom Mohidler. Dette er ein stor og stilig hidler som det er fullt mogleg å overnatta i. Den ligg godt skjult ved eit lite tjern mellom Motjørn og Øyarvatnet. Mohidler er eit av turmåla i Sjumilstøvelen.

Tur II gjekk frå tysdag til onsdag til Børsteinen, ei turisthytte i Sirdalsheiane. Her møtte eg Eirik som då hadde vore på vandring i Ryfylkeheiane i ei veke. Han starta på Øvre Moen i Suldal, og skulle gå vidare til Mån og Frafjord. Før eg gjekk inn til hytta, som ligg svært nær vegen over til Lysebotn, møtte eg familiemedlemar frå Hønefoss som var på veg over fjellet til Rogaland (i bil). Eg plukka opp ungdomane Øystein og Vegard og tok dei med til Eirik på Børsteinen. Dermed var han sikra turfølgje dei siste dagane av turen sin …

Sjølv returnerte eg til Bryne for å vera med i norsk-syrisk bryllupsfeiring på torsdagen. Ei spesiell og flott oppleving!

Tur III gjekk frå fredag til laurdag til Mån. Denne turen har eg alt skrive om her.


80-årsdag utanom det vanlege

22/07/2006

Reidar 80 år, Mån 2006

Fredag kveld feira me svigerfar Reidar sin åttiårsdag. Og han er ikkje som åttiåringar flest, nei. Han inviterte like godt familien på fjelltur til Friluftsgarden Mån! Det er ca 1 time å gå frå parkeringsplassen inst i Frafjord, og den første delen av turen opp er skikkeleg bratt.

På biletet ser du heile gjengen utanfor den gamle delen av huset. Me greidde å samla 22 familiemedlemer til turen. Dei som mangla var to barnebarn som er utanlands (Trygve i Sør-Afrika og Karen i Kroatia) og ei kjærast (Påls Hanne Mari). Tre barnebarn (Øystein, Vegard og Eirik) kom ovanfrå fjellet ned til Mån, direkte frå lang fottur i Ryfylkeheiane! Eirik hadde då vore i fjellet i 11 dagar og søskenbarna Øystein og Vegard kopla seg på i Sirdal og var med dei siste tre dagane av denne turen.

Me hadde eit døgn saman på Mån, og det var ein flott måte å samla familien på. Det blei tid til mange aktivitetar; eg nemner bading, grilling, kubbespel og fisking. Men først og fremst var me der, saman. Prata, leika, koste oss. Og fredag kveld hadde me festkveld med taco og talar, sjølvskrivne songar og anna program. Alle barnebarna sa noko med utgangspunkt i «Når eg tenkjer på morfar/farfar, tenkjer eg på …» Det blei mange flotte og gode ord om jubilanten!

Det er spesielt to ting eg har lyst å trekkja fram etter denne turen:

  • Det å reisa på tur saman, på tvers av generasjonane, gir mange gode og verdifulle opplevingar. Reidar er opptatt av slekt og familie og han har alltid likt å koma seg ut i naturen, så dette var ei feiring som stod i stil til jubilanten!
  • Det blei, på ein fin måte, lagt vekt på Reidar sitt engasjement for dei som lid i verda, eit sterkt engasjement med utgangspunkt i nestekjærleiken. Han har blant anna i fleire år vore formann for den norske avdelinga av Food for the Hungry.

I tillegg til alt dette, kan eg ikkje gå la vera å seia nokre ord om plassen me var. Naturen rundt Mån er flott. Månafossen er fascinerande og sjølve sletta med den nedlagte fjellgarden er ein herleg plass. Dette er eit turområde eg trivst godt i og som eg har skrive om før her på bloggen. I dag blei det også rom for litt nostalgi for meg: Eg fann ei gamal hyttebok med notat frå turar eg hadde til Mån då eg var tenåring. Og det er jo slikt som set tankane i gang hos ein gamal femtiåring!


Filosofi og fotball-VM

13/07/2006

Eg hadde eigentleg tenkt at bloggen skulle vera ein fotballfri sone. Og eg har framleis ingen planar om å la dette bli staden der du finn hurtig oppdaterte kampreferat og ukvalifiserte vurderingar etter meir eller mindre viktige fotballkampar. Men litt refleksjon omkring det som skjer under ein fotballkamp, kan vel ikkje vera av vegen?

En hvilken som helst fotballkamp inneholder episoder hvor menneskers holdninger settes på prøve. Aktørene – både spillere, trenere og dommere – må i løpet av brøkdelen av et sekund ta en beslutning. (…) Fotballspillere deltar i et moralsk drama hvor eldgamle, klassiske spenninger i omgangen mellom mennesker stadig kommer til overflaten. Selv er nok spillerne i liten grad oppmerksomme på dette.

Slik skriv filosofen Øivind Kvalnes i kronikken Filosofi på fotballbanen i Aftenposten i dag. Han karakteriserer fotball-VM som eit "moralsk drama" og i artikkelen kan du lesa koss han vurderer det me har vore vitne til, f eks Zidanes skalling, den ukontrollerte kamputviklinga mellom Nederland og Portugal, Ronaldos påvirkning av dommaren og Rooneys stempling. Kvalnes set søkjelyset på desse hendingane og set dei inn i ein større samanheng.

Filosofen hevdar også at italiensk fotball lenge har vore påverka av Machiavellis tenkning. Viss dette er rett (og det er dessverre ikkje så usannsynleg), vil eg seia at det var trist at Italia vann VM!

De italienske verdensmesterne har gjennom årtier utviklet en fotball tuftet på ideene til renessansetenkeren Niccolo Machiavelli. Han hevdet at "den som i all sin ferd bare ønsker å gjøre det gode, vil måtte gå under blant alle dem som ikke er gode" og at "den som overser det som gjøres til fordel for det som burde vært gjort, fremmer sin egen undergang mer enn sin egen opprettholdelse".

Med andre ord, innrett deg etter hvordan verden er, ikke hvordan den burde være, og la de andre kjempe om medaljen for god moral og fair play .

Italiensk fotball har lenge vært tuftet på disse pragmatiske grunnideene. Den har vært kynisk og resultatorientert. Zidane kan regnes som det siste offeret for denne tradisjonen. Han ble utvilsomt utsatt for nesten to timer med hån og provokasjoner fra sine italienske motspillere, frem til det klikket for ham. Det unnskylder ikke handlingen hans, men plasserer den inn i en idéhistorisk sammenheng.


Naturligvis 5/2006

13/07/2006

Trinitarisk_kompass_1 For ei tid sidan kom ei ny utgåve av Naturligvis, nyhetsbrev frå NMU med følgjande saker:

  • Farg menigheten
  • Tre-Fargetesten
  • Les mer om tre-fargetenkninga i sommerferien
  • Look to Toten!
  • Christian Schwarz til Norge i juni 2007
  • Mange kurs

Les her det eg tidlegare har skrive om tre-fargetenkninga til NMU.


Betania på andre sida av Jordan

08/07/2006

«Biblical history flows through the nation of Jordan, from the cave where Lot is said to have lived after his wife turned into a pillar of salt to the archaeological park where many believe John the Baptist baptized Jesus.»

Dette skriv Cecile S. Holmes for Religion News Service i artikkelen Jordan seeks to preserve ancient sites. Ho skriv om koss ein arbeider i Jordan for å få ein større del av turismen som er knytt til dei bibelhistoriske stadane, samtidig som landet merkar utfordringa med å ta vare på desse stadane.

Eg blei spesielt interessert i det ho skriv om Betania på andre sida av Jordan. Dette er ein stad som spelar ei viss rolle i Johannesevangeliet, først og fremst knytt til Døyparen Johannes si tidlege verksemd. Seinare kom Jesus tilbake til denne staden. Evangelisten skriv ikkje direkte at det var her Jesu dåp fann stad, men det er sannsynleg ut frå samanhengen at han plasserer dåpen her.

  • Johannes svara: «Eg døyper med vatn. Men midt imellom dykk står ein som de ikkje kjenner, han som kjem etter meg, han som eg ikkje er verdig å løysa skoreima til.» Dette hende i Betania på andre sida av Jordan, der Johannes var og døypte. Dagen etter ser han Jesus koma gåande mot seg og seier: «Sjå, Guds lam, som ber bort synda i verda! (Joh 1,26-29)
  • Så fór Jesus attende til andre sida av Jordan, til den staden der Johannes først hadde vore og døypt, og der vart han verande ei tid. Det kom mange til han, og dei sa: «Johannes gjorde ikkje noko teikn, men alt det han sa om denne mannen, var sant.» Og det var mange der som kom til tru på Jesus. (Joh 10, 40-42)

Her er nokre utdrag frå artikkelen til Cecile S. Holmes:

«Jordan is the best kept secret in the world as a travel destination, especially for people of faith,» said Graham F. Bardsley, a Presbyterian pastor and adjunct faculty member of Virginia Theological Seminary in Alexandria, Va.

(…)

Today, a park stretching 27 square miles with a large visitor center has been developed at Bethany beyond the Jordan, an archaeological wonderland located just 40 minutes from Jordan’s capital, Amman.

It’s a place where Christian history and the story of Jesus» life and ministry seem omnipresent. In the past decade, the site has generated enough publicity to attract a range of VIPs, from the late Pope John Paul II to Britain’s Prince Charles.

Les resten av dette innlegget »


%d bloggarar likar dette: