Ordinasjonsdagen min

24/06/2005

I dag er det ordinasjonsdagen min. Eg blei vigsla til presteteneste 24. juni 1984. Eg var då 28 år gamal. Ordinasjonen skjedde i heimemenigheten min, i Hinna kirke i Stavanger. Det var biskop Sigurd Lunde som ordinerte meg til prest.

Dette kan høyrast ut som turre facts. Men dette betyr faktisk ganske mykje for meg! Det som skjedde den dagen var bl. a. ei stadfesting av eit kall og ei utrustning til teneste i kyrkja. Eg gav løfter og eg blei bedt for med handspålegging. Den viktigaste bøna den dagen var ei bøn om åndsutrustning til tenesta eg skulle inn i.

Eg har framleis ordinasjonstalen som biskopen heldt for meg og den andre teologen som blei ordinert den dagen. Tre maskinskrivne ark på biskopens brevpapir. Han fokuserte på at prestetenesta har som mål at folk skal bli frelst! Dette talte han om med utgangspunkt i orda frå Rom 10,1 der Paulus skriv: "mitt hjartans ynske og mi bøn til Gud for dei er at dei må verta frelste". I tillegg til at han slik spissa kva som er det aller viktigaste i ei kristen kyrkje, vil eg òg seia at han talte personleg og direkte til oss to om bakgrunnen vår og om gleder og sorger i tenesta me skulle inn i.

Dei ti første åra i prestetenesta hadde eg stillingar der eg først og fremst var prest for ungdom, i forsvaret og i Norges KFUK-KFUM. Sidan har eg hatt ei meir "vanleg" presteteneste som kapellan i Time. Og sjølv om eg aldri kan vita sikkert kva oppgåver som ligg framfor meg, så veit eg at eg alltid vil ha med meg ein identitet som prest i Den norske kyrkja. I den samanhengen er ordinasjonen viktig. Og derfor er 24. juni (St. Hans-dagen) ein viktig dag for meg.

Advertisements

Sandvolley og St. Hans – bål

24/06/2005

St. Hans 2005

Det er ikkje grunnlag for å seia at eg er ein erfaren sandvolley-spelar. Men i kveld har eg gjort meg nokre erfaringar på dette området. Eg blei spurt om å stilla opp til ein sandvollykamp mellom eit prestelag og eit politikarlag på eit stort St. Hans-arrangement ved Stemmen på Kvernaland.

Eg skal passa meg for å kommentera kampen sjølv, det får andre gjera. Men resultatet må jo vera med; domaren (ordføraren i Klepp) blåste overraskande nok av kampen etter to sett. Då var stillinga 1 – 1 og han syntest sikkert det var eit greitt resultat!

Det var masse folk på arrangementet og veret kunne knapt vore betre. Arrangørar var Frøyland-Orstad kyrkjelyd og speidargruppene på Kvernaland og Orstad. Dei som er lokalkjende, veit at det går ei kommunegrense tvers gjennom dette bustadområdet, og at kyrkja nå er med og gjer noko nytt ved å oppretta eit sokn på tvers av denne grensa. Denne veka har forresten begge kommunestyrene endeleg vedteke finansieringa av kyrkja som skal byggjast. Bra!

Etter kampen reiste eg heim og tok ein dusj og gjekk etter kvart ned på arrangementet i Heiakrånå Vel. Gildt å vera saman med naboane våre og å sitja og prata ved bålet. Eg er heldig som bur i eit nabolag der folk kjenner kvarandre og bryr seg om kvarandre.


Kveldstur

22/06/2005

Du har sikkert hatt slike kveldar, du òg. Ein lang arbeidsdag var over. Eg var trøytt. Gadd ikkje gjera noko. Hadde akkurat sett nyhetene kl 21, og orka ikkje gå igang med noko av det som eg kanskje burde ha gjort. Heldigvis ramla det ein god idé ned i hovudet: Du kan jo ta ein kveldstur!

Det var ingen grunn til å la vera å følgja den innskytinga. Så eg tok på meg jakke og joggesko, og gjekk ut i kvelden. Utan noko spesielt mål, men som så ofte før gjekk eg òg i kveld på gangvegen bort til Eivindsholtjødna, eit lite vatn som ligg i nærmiljøet her eg bur på Bryne.

På turen har eg sett:

  • St. Hans-bålet som er klart til i morgon kveld
  • Sniglar som kraup over gangvegen
  • Kalvar som var ute saman med kyrne og beita
  • Blomster som lyste med fine fargar mot meg i vegkanten
  • Ender som var ute og bada i tjødna

I tillegg til desse observasjonane har eg sjølvsagt tenkt mange tankar. Både vesentlege og uvesentlege tankar. Eg har takka Gud for livet og verda eg får leva i. Dagen i morgon fekk òg sin plass i tankane mine, og ikkje minst gjekk tankane mine til Troms der Inger er på veg sørover med sykkelen sin. Dessutan har eg tenkt på kor utruleg dominerande og malplasserte dei blå, brune og svarte bossdunkane er utanfor alle husa.

Etter ein halvtime var eg heime igjen. Og merkeleg nok: Eg var ikkje trøytt lenger!

Etter kveldsturen har eg prata i telefonen med Inger i Troms og med Trygve i Oslo, og skrive dette på bloggen. Dessutan har eg tenkt konstruktive tankar om morgondagen og har planar om å setja igang litt klesvask før eg går til sengs. Som du forstår: ein kveldstur er ikkje å forakta!


Inger på tur!

15/06/2005

Inger har i lengre tid planlagt ein sykkeltur. Ho og sykkelen skal nemleg ut på ein lengre ferietur saman. Nå er det kvelden før avreise, og tid for dei siste førebuingane. Inger er i god form, og det er sykkelen òg. Heldigvis.

Det er ikkje mange som veit kor mykje planlegging som ligg bak ein slik tur. Sykkelen veit noko om det, for den har blitt stelt godt med den siste tida. Men sidan sykkelen står parkert utanfor huset, veit ikkje den det eg veit om kva som har skjedd her inne. Kart og brosjyrar har vore viktig litteratur. Norsk natur og geografi har vore viktige samtaleemne. Diverse typar sykkelutstyr har vore vurdert. I det heile tatt: Sykkelturen har meir eller mindre vore i Ingers tankar dag og natt.

Men det er jo ikkje så rart. Inger har planlagt denne turen i tre år, og nå skal draumen bli virkelighet! Ho har trent lenge, og sykla mange mil i veka. Ho har skaffa seg meir og meir (og betre) utstyr. Og ho har dei siste somrane tatt lengre og lengre turar med sykkelen sin. Nå er alt klart for den store sykkelturen. Planen er å sykla Norge på langs frå Nordkapp til Lindesnes denne sommaren!

Turen har sjølvsagt òg ofte vore i mine tankar. Og eg gjer meg mange tankar om dette nå i kveld:

  • Først av alt gleder eg meg over at ho nå skal få gå igang med dette prosjektet. Eg unner henne verkeleg dette!
  • Så håper eg sjølvsagt at alt skal gå godt for henne!
  • Dessutan er eg klar over at eg aldri hadde greidd å følgja henne på ein slik tur!
  • Akkurat nå føles det uendeleg lenge at ho skal vera vekke i ca fem veker. Me har faktisk aldri vore så lenge frå kvarandre sidan me var 19 år!

Vil du vita meir om koss det går på turen? Følg med på Ingers nyoppretta blogg, som du finn her.


Tyrkisk kaffi

06/06/2005

Nå er eg heime igjen frå ein flott tur til Tyrkia. Har i Img_0313 dag fiksa litt på artikkelen eg skreiv der nede, har blant anna fått med æ, ø, å og lagt inn nokre bilete. Ved sidan av meg står ein liten kopp tyrkisk kaffi, den første kokt her heime (men neppe den siste). Ein bieffekt av turen er at eg har fått sansen for Türk Kahvesi (tyrkisk kaffi). På basaren i Istanbul kjøpte eg det nødvendige: kaffipulver, små mokkakoppar og ein liten kaffikokar. Sjølv om inspirasjon og ny kunnskap var det viktigaste eg hadde med meg heim, var denne kaffien heller ikkje ein heilt uvesentleg del av bagasjen min.


Tankar frå ei tyrkisk strand

02/06/2005

Eg har hatt nokre ganske innhaldsrike dagar her i Tyrkia. Har i dag kome fram til ein herleg stad ved Egeerhavet, med strand og utsikt utover over til Samos, ei av dei greske øyane. Her har eg nå i ettermiddag og kveld slappa av på Club Hotel Grand Efe etter mykje reising og mange inntrykk.

Eg har vore i storbyen Istanbul, som er ein møtestad mellom aust og vest både historisk og religiøst. Vidare har eg vore på ein rundreise til stadar knytt til den eldste kyrkja si historie på stadar som nemnt i Apostelgjerningane, Paulus sine brev og i Johannes Openberring. Og eg har hatt store naturopplevingar, som i Pamukkale.

Les resten av dette innlegget »


%d bloggarar likar dette: