Askefast i Stellenbosch

Eg sit askefast i Stellenbosch i Sør-Afrika. VG har faktisk i dag eit oppslag om at gruppa vår på 24 norske prestar sit fast her og ber om askehjelp! Les her

Når først situasjonen er som den er, er ikkje Stellenbosch nokon dårleg plass å vera! Faktisk har eg det veldig bra her. Dette er ein utruleg flott by, plassert i eit vakkert bølgjande landskap og med ruvande fjell i bakgrunnen. Dessutan er gruppa vår godt samansveisa og me har det bra saman. Alle (trur eg) ønskjer seg heim igjen til kvardagen med familieliv og teneste i kyrkja, men det er nok litt ulikt kor kritisk me opplever situasjonen.

Sjølv skulle eg ha delvis studiepermisjon dei komande vekene. Men trass i at eg hadde planlagt redusert arbeidstid på kontoret framover, har eg ansvar for ein del saker og deltar i viktige prosessar som det er vanskeleg å vera borte frå.

Dei to siste vekene har eg altså vore på studieopphald på universitetet her, og i går var opplegget vårt slutt. Samtidig fekk me den endelege stadfestinga på at flyet til London var kansellert og at me ikkje kan vita kva tid me kan koma oss heimover. I dag har me fått beskjed om at den tidlegaste avreisa for gruppa vår, er om fire dagar. Det har gjeve oss litt meir ro til å strukturera dagane som ligg framfor oss.

Dei to neste dagane skal me ha ei morgonsamling etter frukost, med bibelstudium og oppdatering omkring situasjonen me er i. Deretter blir det mogleg å bruka resten av dagen til sjølvstudier på det teologiske fakultetet eller  ta seg ut på eigne opplegg. På ettermiddagen vil me ha ei fagleg samling (om kyrkjelydsutvikling, som er temaet vårt) for dei som vil få med seg det. Om kvelden blir det god tid til sosialt liv. Eg ser ikkje bort frå at eg vil bruka litt tid til å oppdatera bloggen, også.

Etter dette, tar me oss truleg ein dagstur for å oppleva litt meir av landet her, før me gjer oss klar til eventuell heimreise på fredag.

Som de forstår, eg har det foreløpig godt her i Stellenbosch. Men me er sjølvsagt svært spente på kor lenge det går før flya begynner å gå til Europa igjen. Drar dette ut, vil det bli ein krevjande situasjon. I så fall kan det nok dukka opp mange meir eller mindre kreative løysingar på korleis me skal passera Kongo, Sahara, Middelhavet og det europeiske kontinentet for å koma oss heim. For det er slik det blir sagt i ordtaket: borte bra, men heime best.

(Oppdatert 20.04.2010)

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: