Fredag ettermiddag kom til Jaffa, ein gamal by som har vakse saman med den moderne storbyen Tel Aviv (med ca 1,2 millionar innbyggjarar, trur eg). Jaffa er naa som ein bydel i denne storbyen. Der ligg Immaunuelskyrkja, som blir driven av Den Norske Israelsmisjon. Arne Dag og eg var der denne helga, og fekk med oss gudstenester i ulike kristne menighetar, samtalar med medarbeidarar i kyrkja, vandring i dei historiske delane av Jaffa og dessutan vaart foerste moete med Istvan og Bulcsu, to ungarnske prestar som me skal vera saman med dei neste vekene.
Me budde i Beit Immanuel, ein messiansk-joedisk menighet (dvs joedar som trur at Jesus er den Messias som er lova i GT) som driv eit gjestehus tvers over gata for Immanuelskyrkja. Israelsmisjonen har ogsaa eit menighetshus like i nabolaget, saa her er det eit kvartal som huser ulike kristne menigheter midt i ein by som jo er heilt sekularisert. Drosjesjaafoeren som me hadde fraa flyplassen visste ikkje kva ei kristen kyrkje eller ein prest var. Det gjorde heller ikkje drosjesjaafoeren som Istvan og Bulcsu koeyrde med, daa dei kom fraa flyplassen. Eg har sidan hoyrt at israelske barn som gaar paa vanleg 12-aarig skule har tre timar undervisning om kristendomen dei 12 aara. Joedar i Israel er totalt uvitande om den kristne trua, bortsett fraa eit negativt bilete av det kristne Europa si forfoelging av joedar opp gjennom historia og spesielt under den andre verdskrigen.
Immaunuelskyrkja har gudsteneste kvar laurdag (sabbat, den joediske heilagdagen) paa hebraisk og engelsk og kvar sundag paa engelsk. Det er i praksis to menighetar som moetes i kyrkja. Det har litt med kva dag folk jobbar og kva spraak dei oenskjer. Veldig samansett forsamling i begge gudstenestene, med folk fraa mange land. Det var forresten spesielt aa oppleva ei hebraisk gudsteneste og merka seg kor spanande det var aa moeta orda orda eg laerte daa eg studerte teologi i boener, velsigning osv.
Fredag kveld, daa sabbaten byrjar, var me paa ein del av gudstenesta i Beit Immanuel, der me budde. Ei totalt annleis gudsteneste med mykje lovsong og med karismatisk stil, dans mellom stolradene og i midtgangen, og ein uformell stil der folk kom og gjekk. Denne menigheten bestaar mykje av russiske innvandrarar. Det har kome ca 1 million innvandrarar fraa Russland i loepet av ein 10 aars periode. Det er litt av ei utfordring for samfunnet her! Svaert mange av dei er bare russisktalande og har heller ikkje planar om aa bli noko anna. Mange av desse er mykje meir opne for kristen misjon enn joedane som har vakse opp i Israel.
I dette kvartalet er det i loepet av ei veke ca 10 ulike menigheter som har sine gudstenester i desse tre husa (kyrkja, menighetshuset og gjestehuset). Det er i seg sjoelv eit spanande teikn paa at noko nytt er i ferd med aa skje her, i eit land der bare 1 promille av befolkninga trur paa Jesus!
Elles var det interssant aa treffa Istvan og Bulcu, vaare nye ungarnske venner.
Dei har ein totalt forskjellig bakgrunn enn oss, sjoelv om dei er lutherske kristne. Dei kjem fraa ei minoritetskyrkje, det er 3 % lutheranarar i Ungarn. Og dei har ei anna historie enn me har, med bakgrunn fraa kommunisttida i Aust-Europa. Det er interessant aa droefta kva me ser og opplever her med dei. Me er slett ikkje einige i vaare vurderingar, men det betyr at me maa tenkja gjennom korfor me tenkjer som me gjer.
Laurdag midt paa dagen hadde me avtale med ein organisasjon som heiter Holy Land Ministry som arbeider blant heimlause i Jaffa. Kvar laurdag har dei suppestasjon der dei delar ut varm suppe til uteliggjarar paa stranda. Me traff eit ektepar som dreiv dette arbeidet. Han var joede, ho ikkje. Han hadde tidlegare vore ateist, og hadde naa kome til tru paa Jesus. Ein ressursrik kar, som naa nytta livet sitt til aa arbeida for dei som fell utanfor samfunnet. Dei dreiv to smaa herberger, der folk kunne koma og bu for ein periode. Der hadde dei ei samling med kristen forkynning kvar morgon. Paa stranda forkynte dei ikkje med ord, bare med aa gjera ei god gjerning.
Naa er eg komen til Jerusalem. Her er det faktisk svaert kaldt, mindre enn 10 grader. Eg ventar paa varmare dagar! Det er fantastisk flott aa vera tilbake her. Det skal eg skriva meir om seinare!
Posta av Arne Berge 
